روزهای تنهایی اما شاد ...

گوش شیطان کر خیلی شاد و خوب و موفق جلو می روم. جدا شدنم بعد از دو سال واقعا انرژی بزرگی بود. الحمدالله هیچ چیز دستم را نگرفت غیر از یقین به بی عدالتی محض این دنیا و انتظار برای گشایش ... ولی می دانی ... یک چیز خیلی مهم یاد گرفتم. خیلی محرمانه و بزرگ و مهم. مثل یک گوهر ناب که فقط باید به اهل دلش بگویی و چون می دانم اینجا زیاد خواننده ندارد اینجا مینویسم و آن "معجزه ی زیر بار ظلم نرفتن است" راستش خودم هم باورم نمی شود که بعد از جدایی ام اینقدر برکت سرازیر شود ... بگذار شرح بدهم تا باور کنی : من دختر با استعداد و پر انرژی بودم ... قبل از ازدواج در 19 سالگی یک کار نسبتا خوب اداری داشتم و هم زمان دانشگاه می رفتم. درسم چند ماه بود تمام شده بود که عقد کردیم از آن به بعد هیچ پیشرفتی نداشتم.. مادی که نگاه کنم نه کار و نه درس و نه هنری معنوی هم نه ایمانم بهتر شد و نه روحیه ام.. وقتی به آن چند سال نگاه می کنم خنده ام می گیرد.... مثل اسب کار می کردم اما ارتقایی در کار نبود. کار خانه و نارضایتی دایمی اش از همه چیز باور دست و پا چلفتی بودن را در من تقویت کرده بود. خنده دار است که تنها چیزی که توانست